του
Θεόφιλου Κωτσίδη
υπεύθυνου της ιστοσελίδας e-pontos.gr
μέλους του Δ.Σ. της Π.Ο.Ε.
Η παράδοση πεθαίνει, η παράδοση σβήνει, υπάρχουν
λυράρηδες που παίζουν απλά λύρα χωρίς Ποντιακά, η Ποντιακή διάλεκτος χάνεται,
δεν χρησιμοποιείται παρά μόνο σε μερικά χωριά, οι χοροί αυξομειώνονται μέρα με
τη μέρα, η Ιστορία μας αλλάζει και ξαναγράφεται ανάλογα με τους ιστορικούς και
τις δικές τους ερμηνείες, η λαογραφική μας παράδοση τείνει να εξαφανιστεί
τελείως, η Ποντιακή γαστρονομία, τα ήθη και έθιμα και πολλά άλλα...
Τα θέλουμε όλα αυτά ή απλά τα διατηρούμε προς
χάρη μιας ανάμνησης και τυφλής προσμονής για την επιστροφή μας στην ιστορική
μας πατρίδα;
Αφορμή για τους παραπάνω προβληματισμούς υπήρξε ο
θάνατος του μεγαλύτερου ίσως εν ζωή μέχρι χθες λυράρη μετά τον «Πατριάρχη» της
λύρας, Γώγο Πετρίδη, του γιού του Κώστα Πετρίδη.
Πολλές φορές ακούμε για έρευνες, για καταγραφές, για
αρχειακό υλικό, έγγραφα, μουσικό και οπτικό υλικό το οποίο παραμένει όμως
ερμητικά κλειστό σε συρτάρια, κούτες και διάφορους άλλους αποθηκευτικούς
χώρους! Σαν να ετοιμάζεται από καιρό για να ταξιδέψει για κάπου αλλού...
Ένα σημαντικό κομμάτι της Ιστορίας μας παραμένει ίσως
εκεί… Όχι για πολύ όμως…
